Eu

Eu don un home triste,
eu son un neno canso
e teño unha voz murcha,
como unha mau de néboa
rubindo cara ó sol;
unha mau a buscar
a Túa mau infinita.

Eu son un home triste
que ando a pensar en min
i a cavilar en Ti.

Eu son un home
que te busca na terra
e non te ve nas rosas.
Que cando pensa acharte
nuns ollos translucentes,
decátase de que iles
son ollos de door,
ollos de cas que sufren
e bois baixo aguilladas,
ollos con moitas bágoas.

Entón, Señor, ti fuxes,
i estas maus que son terra
somentes terra apreixan.

Eu son un home triste.

Antón Tovar, de Arredores. Galaxia, 1962.
Para obter máis información sobre o autor preme aquí.
Fonte:Arredores, La Voz de Galicia, Biblioteca 120, 2002.