eduardo blanco-amor

Un dos nomes sobranceiros da literatura galega. Nado en Ourense en 1897 e morto en Vigo en 1979. Aínda que célebre sobre todo pola súa producción narrativa, iniciouse nas letras como poeta. O seu primeiro título, Romances galegos, está datado en 1928 e responde ao reclamo neo-popularista dalgúns autores da xeración española do 27. A este título seguirán Poema en catro tempos (1931). En 1956 ve luz Cancioneiro, libro que recolle a súa laboura poética entre 1931 e 1950. Parte da súa obra está escrita en lingua castelá, destacando títulos como Horizonte evadido (1936) ou En soledad amena (1941).