poemario en construción       poema   miradas versión   2 ligazóns asociadas na bitácora   outras versións   1

dúas persoas sentadas
unha defronte á outra
algo distantes

tanto ten a circunstancia

un bar
un tren
unha oficina pública

s mira a b
con timidez logo volve baixar
a vista

b tamén mira a s

pero as súas olladas
fugaces nunca se cruzan

hai máis personaxes na escena

transcorren entre b e s
crúzanse decote no camiño
das súas olladas

s e mais b aproveitan
algúns deses
movementos circundantes
para volver mirarse

sempre fugazmente

sempre a destempo

ata que calquera
dos dous digamos b
marcha

paga o café
ou ben
chega á estación de destino

e mentres o tren volve partir
ou ben
ao pasar novamente
por diante dos cristais do café
dirixe unha última
vez
o seu ollar cara a s
e continúa a marcha

e a medida
que os corpos se afastan
a esperanza
de as súas olladas
cruzárense
esváese preguiceira

desaparece