poemario en construción       poema   miradas versión   1 ligazóns asociadas na bitácora   outras versións   2

miradas

vexo unha
e outra vez a mesma imaxe

dúas persoas sentadas
unha defronte á outra
algo distantes

tanto ten a circunstancia

un bar
un tren
unha oficina pública

s mira a b
con timidez logo volve baixar
a vista

b tamén mira a s

pero as súas olladas
fugaces nunca se cruzan

hai máis personaxes na escena

transcorren entre b e s
crúzanse decote no camiño
das súas olladas

s
e mais b aproveitan eses movementos
circundantes para volver mirarse

sempre discretos

sempre fugaces

ata que calquera
dos dous digamos b
marcha

paga o café
ou ben
chega á estación de destino

e mentres o tren volve
partir
ou ao pasar novamente
por diante dos cristais do café
dirixe unha última
vez
o seu ollar cara a s

e a medida
que os corpos se afastan
a esperanza
de as súas olladas
cruzárense
esváese preguiceira

desaparece