poemario en construción       poema   lectura versión   1 ligazóns asociadas na bitácora   outras versións   2

g lía nunha novela

o protagonista
que era á vez o narrador
viña de dicir unha frase
da que se podía deducir que estaba
enamorado dunha moza

chega á súa casa e atopa
unha carta súa

ela marchara
a un sitio non especificado
o narrador manexa con precisión
os datos que amosa
e os que distrae

o protagonista vai ao seu cuarto
abre as fiestras e senta
na cama
a ler a carta

é unha carta longa e na novela
está transcrita íntegra
sen irrupcións do narrador

tanto ten
a efectos do poema
o contido da carta

cando remata
a carta o narrador di
"lin a carta dende o inicio unha segunda vez"

xa que logo g
volve atrás varias páxinas
e le novamente
a carta

antes diríxese á fiestra e ábrea
durante a primeira lectura detivérase
varias veces neste detalle
incómodo

le a carta con atención
tentando
inconscientemente
que as súas reflexións sobre o contido
da carta
se asemellen ás que podería ter
o protagonista

(nótese a vantaxe
aquí
de utilizar no poema un narrador omnisciente
unha escolla como a do autor
da novela
non permitiría utilizar a expresión
"inconscientemente"
que neste caso
contribúe á construción
do personaxe do poema)

g remata a segunda lectura da carta

chega novamente a
"lin a carta dende o inicio unha segunda vez"
e segue

"despois baixei, merquei un refresco de cola na máquina expendedora, volvín ao meu cuarto e, mentres o bebía, volvín lela"

g non tiña necesidade de baixar
para facerse cunha coca-cola

foi ata a neveira
colleu un bote abriuno volveu
sentar na cama e leu a carta
unha terceira vez

cando rematou
"lin a carta dende o inicio" etcétera
e chegou a "despois baixei" detívose

pechou o libro

durante uns segundos pensou
nas distintas formas de construción
dunha historia