O GALEGO ENTRE AS LÍNGUAS EUROPEAS

O deputado do BNG Camilo Nogueira utilizou con normalidade o galego-portugués como língua de traballo no Parlamento Europeu. Materializou así, nunha institución tan determinante a idea de o galego e o portugués seren a mesma língua, sen que as diferenzas ortográficas das normas oficiais que as rexen neste momento podan ocultar unha realidade evidente. O uso do galego-portugués non se fixo como instrumento contra outra língua como o castelán, que utilizou tamén con normalidade, amais de utilizar outras línguas en reunións de traballo sen tradución, senón como afirmación no nun ámbito europeu transcendental de a realidade de o galego ser a língua propria de Galiza e ao mesmo tempo unha língua universal. O uso de galego-portugués foi praticamente total nas iniciativas apresentadas por escrito e maioritario nas intervencións nos Plenarios do Parlamento. Nas intervencións orais procurou utilizar as formas do galego que resultan comúns coas consideradas standard no portugués, como o seseo ou determinados plurais tamén utilizados no interior de Galiza. As intervencións orais foron traducidas con normalidade polas interpretes das diferentes línguas da Unión desde o finés ao grego. No Parlamento Europeu son consideradas como a mesma língua, apesar das diferencias fonéticas, línguas como a flamenga falada no Flandes de Bélxica e o neerlandés de Holanda e os interpretes canalizan as traducións desde as diferentes variantes das línguas, portugués de Portugal ou de Brasil, castelán da Peninsula ou de Cuba, inglés norteamericano ou de Inglaterra, etc

Para facer isto, o deputado do BNG tivo naturalmente que superar con prudencia os prexuizos existentes a respeito das línguas non oficiais dos Estados e, en particular, o prexuizo español a respeito do portugués como unha língua extranxeira, pretendendo ignorar a identidade básica do galego e o portugués e polo tanto a normalidade potencial do uso do galego en ámbitos institucionais extrapeninsulares, da mesma forma que se usa o castelán. Tendo, por exemplo, os cataláns e os vascos todo o direito a reclamaren o uso oficial das suas línguas nas institucións comunitarias, e apoyándose desde Galiza esta posición, a situación é por todo isto diferente para Galiza: os galegos e as galegas teñen a fortuna imensa de que a sua língua, nacida na Galiza histórica e falada en catro continentes, desde Portugal e Brasil a Angola, Mozambique, Cabo Verde, Santo Tomé e Principe e Timor Leste, é xa oficial na Unión Europea e nas institucións internacionais. Todo, amais, sen que o galego perda en absoluto a sua total identidade lingüística e nacional como língua de seu en Galiza.